အလုပ္ အေၾကာင္း - ၂

၀ါ့ဒ္ထဲကို ပထမဆံုးေရာက္ေတာ့ တကယ့္ အူေၾကာင္ၾကားေပါ့။ ကိုယ့္အရင္ လုပ္ေနႏွင့္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ညည္းလိုက္တာ ဆိုတာ။ သူတို႕ကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ္လည္း ေတာ္ေတာ္ လန္႕တာေပါ့။ ပထမစစခ်င္း ကၽန္မလုပ္ရမယ့္ ဌာနက အရိုးကု ေလ။ အရိုးဆရာ၀န္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ မသိဘူး။ ဒီႏိုင္ငံမွာေတာ့ ျပည္သူခ်ဥ္ဖတ္ပဲ။ ဒါေတြကိုလည္း မသိခဲ့ဘူးေပါ့ေနာ္။

စကားျကံုလို႕ အရိုးကုဆရာ၀န္ေတြကို ဘာလို႕ ခ်ဥ္ဖတ္ျဖစ္ရလဲဆိုတာ ထည့္ေျပာဦးမယ္။ သူတို႕တေတြက ဆာဂ်င္ေတြ ေပမယ့္ ပိုျပီး အလုပ္ရႈပ္တဲ့သူေတြေပါ့။ ဒီႏိုင္ငံမွာကလည္း အရြယ္ေပါင္းစံုက အရိုးျပသနာရွိေလရဲ႕။ ကေလးေပါက္စ အူ၀ဲေလးေတြကလည္း ေမြးကတည္းက ၀လို႕ျပဳလို႕ အရိုးေတြက်ိဳးတတ္တယ္။ နည္းနည္းၾကီးလာတဲ့ ကေလးက်ေတာ့လည္း မိဘက ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္တာနဲ႕၊ တခ်ိဳ႕ဆိုးတဲ့ မိဘက်ေတာ့ ႏွိပ္စက္တာနဲ႕ ကေလးေတြက တေျဖာင္းေျဖာင္းေပါ့။ ေဆာ့တဲ့အရြယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း ဒီက ကေလးေတြဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာလို႕ ဟဲ့ ဘာညာ ေျပာမယ့္သူ မရွိေတာ့ စကိတ္စီးလိုက္၊ ထရမ္ပိုလင္း ခုန္လိုက္၊ ဆိုင္ကယ္စီးလိုက္၊ သစ္ပင္ေပၚတက္လိုက္နဲ႕ အရိုးေတြက်ိဳးျပီး ေဆးရံုေရာက္ၾကျပန္ေရာ။ လူငယ္ လူရြယ္ေတြကေတာ့ မေျပာနဲ႕ေတာ့ ဆိုင္ကယ္စတန္႕ေတြ၊ အက္စီးဒင့္ေတြအျပင္ နံရံကို လက္သီးနဲ႕ထိုးမိတယ္ ဆိုတဲ့ေမာင္ ေတြကလည္း အပတ္စဥ္ေဆးရံုကို အားေပးေနၾကတာ။ မိန္းကေလးဆိုလို႕ အရိုးမက်ိဳးဘူး မထင္နဲ႕၊ ဟိုနား ေခ်ာ္လဲ ဒီနားေခ်ာ္လဲ၊ ေဒါက္ဖိနပ္ေပၚက ေခ်ာ္က် ... ေဟာ ... ေဆးရံုေရာက္လာျပန္ေရာ။ အသက္ၾကီးသြားတဲ့ အဖိုးၾကီး အဖြားၾကီးမ်ားက်ေတာ့လည္း နည္းနည္းပါးပါး ေခ်ာ္ခ်က္လဲလိုက္တာနဲ႕ အရိုးက က်ိဳးျပန္ေရာေလ။ အသက္ ၁၀၁ ႏွစ္ အဖြားၾကီးကိုေတာင္ ေတြ႕ခဲ့ရေသးတယ္။ အသက္ ၄၀ ၅၀ တန္းေတြက်ေတာ့ အရိုးေတာ့ မက်ိဳးဘူး။ ဒူးနာ ခါးနာ ေရာဂါေတြနဲ႕ ဒူးေခါင္း အသစ္လဲတာတို႕ တင္ပဆံု အသစ္လဲတာတို႕ လာလုပ္ၾကေတာ့ ေဆးရံုမွာ သူတို႕ေတြလည္း ရွိတာေပါ့။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ တျခား အထူးကုေတြထက္စာရင္ အရိုးအထူးကုေတြက ပိုျပီး အလုပ္မ်ားပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လူေတြက သိသိၾကီးနဲ႕ မ်က္စိမွိတ္ေပးထားတဲ့ အခ်က္။ အလုပ္မ်ားေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အခ်က္က အရိုးျပန္ဆက္တာ ဘာညာက သူတို႕ နည္းသိရင္ လြယ္တယ္ေပါ့။ ဒါကေတာ့ ပညာရပ္အပိုင္း၊ သိပ္ျပီး ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး မရွိလွဘူးေပါ့။ ျပီးေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္က က်န္းမာတဲ့သူေတြမွပဲ အရိုးက်ိဳးေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ၾကတာဆိုေတာ့ ျပန္ေကာင္းတာကလည္း ျမန္တယ္ေလ။ က်န္တဲ့ က်န္းမာေရးအပိုင္းကို သိပ္လွည့္ၾကည့္စရာ မလိုဘူးေပါ့။ အဲ့ဒီေတာ့ အရိုးဆရာ၀န္ေတြက အရိုးကလြဲရင္ ဘာမွ စိတ္မ၀င္စားၾကေတာ့ဘူးတဲ့။ ဟာသ တစ္ပုဒ္ေတာင္ ရွိတယ္။ အရိုးက လြဲရင္ ဘာမွ စိတ္မ၀င္စားဘူးလို႕ေတာ့ မေျပာပါနဲ႕တဲ့။ အရိုးရဲ႕ အေပၚနဲ႕ ေအာက္က အဆစ္ ၂ခုလည္း ၾကည့္ပါတယ္ ... ဆိုျပီးေတာ့ေလ။

သူတို႕ေတြက အရိုးကလြဲျပီး တျခား ေခ်ာင္းဆိုးတာ၊ နာတာ၊ ဆီးက်င္တာ၊ ၀မ္းခ်ဳပ္တာ၊ ရင္ဘတ္ေအာင့္တာ စသျဖင့္ အဲ့လိုဟာေတြက်ရင္ တျခား အထူးကု ဆရာ၀န္ေတြကို ေခၚၾကည့္ခိုင္းၾကေရာ။ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္ဘူးေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ျပသနာက စတာပဲ။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ေနျပန္ေရာေလ။ အရိုးဘက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း ငါတို႕က ကုမွ မကုတတ္တာ... ဒါကို ကုတတ္တဲ့သူ ၾကည့္တာပိုေကာင္းတာေပါ့ဆိုျပီး လႊဲခိုင္းပါေလေရာ။ အဲ့လို လႊဲခိုင္းလို႕ ဟိုဘက္နဲ႕ဆိုင္တဲ့ ေရာဂါတစ္ခု ေပၚလာတာနဲ႕ ... အရိုးဘက္ကေန ေဆးရံုဆင္းခိုင္းျပီး ဟိုဘက္ကေနပဲ ကုပေစေတာ့ဆိုျပီး လုပ္ပါေလေရာ။ အရိုးဘက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း ခြဲျပီးရင္ ျပီးေနျပီပဲေလ။ အရိုးဆက္ဖို႕ အခ်ိန္က ၾကာဦးမွာပဲ။ တျခားေရာဂါကို ဟုိဘက္ အထူးကုေအာက္မွာ ဆက္ကုရမွာေပါ့။ ဟိုဘက္က အထူးကုက က်ေတာ့လည္း အရိုးလူနာကို သူတို႕ဆီ မလိုခ်င္ဘူးေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ ေဘာ္လီေဘာဇာတ္လမ္းေတြစေတာ့တာပါပဲ။

ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူတို႕ အၾကီးေတြက ဘာမွ လုပ္ရတာ မဟုတ္ဘဲ၊ ကၽန္မတို႕လို အငယ္ေတြကပဲ အမုန္းခံျပီး ေျပာရတာေလ။ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ ႏွစ္ဘက္ၾကားမွာ ညပ္ေတာ့တာေပါ့။ သူတို႕ကေတာ့ အရိုးဆရာ၀န္ဆိုျပီး ဘာမွ သိပ္ဂရုစိုက္တာ မဟုတ္ဘူး။ အငယ္ေတြက တေဆးရံုလံုး ပတ္ျပီး လုပ္ရမွာဆိုေတာ့ ၾကာၾကာ၀ါးမယ့္သြား အရိုးၾကည့္ေရွာင္ရေသးတယ္။ အရိုးဌာနမွာ အရိုးေရွာင္ရတဲ့ အလုပ္ကေတာ့ မလြယ္ေရးခ် မလြယ္ေပါ့ေလ။