၂၀၀၉

အိမ္အသစ္ေလးနဲ႕ စခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ အစပိုင္း မွာ ကၽန္မတို႕ မိသားစုလည္း တက္ၾကြဖ်တ္လတ္ေနတာေပါ့။ ၆လ ဗီဇာနဲ႕ လာေနတဲ့ မာမီတို႕ ျပန္ခါနီးမွာ ကၽန္မေနာက္တစ္ေခါက္ စာေမးပြဲေျဖဖို႕ ရက္ရျပန္တယ္။ အဲ့ဒီလိုနဲ႕ ေဆာင္း၀င္ကာစ Melbourne ျမိဳ႕ကို ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။

ေအးစက္တဲ့ မနက္ခင္းမွာ စာေမးပြဲေျဖရတယ္။ အရင္တခါနဲ႕ မတူေလာက္ေအာင္ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ေျဖခဲ့ျပီး သိပ္အားရတာေပါ့။ Melbourne ျမိဳ႕ထဲကိုလည္း ေလ်ာက္လည္ျဖစ္တယ္။ မသြားမျဖစ္တဲ့ Rod Laver Arena ကို အေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အျပန္လမ္းမွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြျပီးေတာ့ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္စာရင္း ထြက္တဲ့ေန႕မွာေတာ့ ဘ၀ၾကီးက တစစီ ေၾကမြသြားသလိုျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ သားေလးက ကၽန္မငိုတာၾကည့္ျပီး စာေမးပြဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္လို႕ေတာင္ ထင္သြားပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ ဘ၀ကို ဆက္ျပီး လွိမ့္ရတာေပါ့ေလ။ စစခ်င္းမွာ မာစတာဘြဲ႕အတြက္ စာတမ္းေရးဖို႕ေတြဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားတာေတြလည္း ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္တခါ ေျဖခြင့္ရတဲ့အထိ အလုပ္ထဲမွာပဲ စိတ္ႏွစ္လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး အလုပ္ပဲ ဖိလုပ္ေနျဖစ္ပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္တယ္ ေျပာရမလား... ကၽန္မအဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ လုပ္ေနတဲ့ ဌာနက ကၽန္မသိပ္ျကိုက္တဲ့ ဘာသာရပ္ျဖစ္ျပီး အဲ့ဒီက ေဘာ့စ္ ေတြက ကၽန္မကို ေနာက္ႏွစ္မွာ အဆင့္ေက်ာ္ျပီး ရာထူးတိုးေပးဖို႕ အထိ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အရံႈးထဲက အျမတ္ေပါ့။ အဲ့ဒီ ရာထူးတိုးေပးတဲ့စာ ေရာက္လာတုန္းက ကၽန္မတို႕မိသားစုက Great keppel island ကို သြားလည္ေနတုန္းေပါ့။ ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတာေလ။

Domestic violence ကိစၥေတြမွာလည္း ၾကား၀င္ပါျပီးေတာ့ တရားရံုးေတြ ဘာေတြ ေရာက္ဖူးသြားတယ္။ ခင္မင္ခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကိုလည္း မတူညီၾကတဲ့ အယူအဆေတြေၾကာင့္ပဲ လက္လႊတ္လုိက္ရတယ္ေပါ့။

ေနာက္ျပီးေတာ့ ကို႕ အလုပ္ေလးကလည္း အေျခက်သေလာက္ ျဖစ္လာျပီ ဆိုျပီးေတာ့ ကားတစ္စီးထပ္၀ယ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အေၾကြးေပၚ အေၾကြးေတြ ဆင့္လာတာေပါ့ေလ။

၂၀၀၉ မွာ အေရးအၾကီးဆံုး နဲ႕ အဓိက အက်ဆံုး အေျပာင္းအလဲကေတာ့ သမီးေလးကို ကိုယ္၀န္ရတာပါပဲ။ သားေလးနဲ႕ အသက္အရမ္းကြာမွာစိုးလို႕ ကေလးယူမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ သမီးေလးက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အစစ အရာရာ ျပင္ဆင္ေနခဲ့တာေပါ့။

၂၀၀၉ မွာ အရွိန္ယူလာတဲ့ အရာေတြ အားလံုးဟာ ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးတစ္လံုးလို ၂၀၁၀မွာ တတီတီ ျမည္လာေတာ့မယ္ဆိုတာကိုေတာ့ လံုး၀မသိခဲ့ပါဘူး ရွင္။