ကင္မရာေတြ အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ စစခ်င္း ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကင္မရာဆိုတာ ျမင္ဖူးတာ ဆိုနီက ဆိုက္ဘာေရွာ့ ဘိုးေအေလး တစ္လံုးပါ။ ၂၀၀၁ က အေဖ၀ယ္လာတာ။ အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲကို ပံုေလးထည့္ အီးေမးလ္နဲ႕ အတက္ခ်္လုပ္ျပီး ပို႕ရတာကို အဟုတ္မွတ္ေနတာ...။ (အခုထိလည္း အဲ့လိုပဲ လုပ္ေနတုန္းပါပဲ) ပံုထြက္က မေကာင္းဘူးမွတ္တာပဲ။ အဲ့ဒီကင္မရာနဲ႕ ရိုက္လိုက္တုိင္း ရုပ္ဆိုးလုိ႕ ဆိုင္ဘာေရွာ့ ဆိုရင္ ထပ္ကို မ၀ယ္ေတာ့ဘူး။ ပံုရွာတာ မေတြ႕လို႕... ပံုျမင္ရတဲ့အကြက္က အေပၚကို လွန္ရတဲ့ ကင္မရာမ်ိဳး။
ေနာက္ေတာ့ ၀က္ဘ္ကင္မ္ ေတြ သံုးလို႕ရေတာ့မယ္ဆိုျပီး ရန္ကုန္မွာ သတင္းၾကားေတာ့ (တကယ္သံုးလို႕မရပါဘူး) ေျပး၀ယ္လိုက္တာ ဘန္းက်ဴ က ကင္မရာ အစုတ္ေလး... ေနာက္မွာ ပံုျပန္ၾကည့္တဲ့ အကြက္ေသးေသးေလးပါတယ္။ အဲ့ဒါေလးက ၀က္ဘ္ကင္မ္ မျဖစ္လိုက္ရေပမယ့္ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲထည့္သြားျပီး ေတာင္ရိုက္ ေျမာက္ရိုက္ ေတာ္ေတာ္ ရိုက္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ျပီး တရုတ္က ကင္မရာေတြ ေပါမ်ားလာေတာ့ အမ္ပီသရီးေရာ ဗီဒီယိုေရာ ဓာတ္ပံုေရာ အသံေရာ လုပ္လို႕ရတဲ့ ကင္မရာအေပါစားေလးေတြ သံုးျဖစ္ပါတယ္။ သူကလည္း ေသးေသးေကြးေကြးနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ လက္တုန္သြားရင္ ပံုက စုတ္ျပတ္သြားေရာ...။ သံေယာဇဥ္မျပတ္လို႕ ဒီကိုေတာင္ တစ္လံုးသယ္လာပါေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အၾကမ္းပတမ္းခံတဲ့ ကင္မရာေလးပါပဲ။ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ပံုရွာေတြ႕လို႕ တင္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ေယာက္်ား၀ယ္တဲ့ ကင္မရာ ကိုဒတ္က တစ္လံုး။ ပံုးထဲထည့္ပိတ္ထားလိုက္ေတာ့ ေမာ္ဒယ္နံပါတ္ မမွတ္မိဘူး။ အဲ့ဒီအလံုးေလးက ပံုေလးေတြ မဆိုးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက မျကိုက္ဘူးဆိုျပီး ေနာက္ထပ္ ဖူဂ်ီက တစ္လံုး ထပ္၀ယ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီဖူဂ်ီၾကီးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရိုက္ျဖစ္လိုက္တယ္။ အခုေတာ့ သားသားလက္ခ်က္နဲ႕ မမ္မိုရီကဒ္ေပ်ာက္သြားလို႕ (၁၆ မက္တစ္ကဒ္က ဘာမွ သံုးလို႕မရဘူး) ပင္စင္ေပးထားလိုက္ျပီ။
အဲ့ဒီ ဖူဂ်ီၾကီးကို ၾကီးလွခ်ည္ရဲ႕လို႕ျဖစ္ေနျပီး ေနရာတကာ သယ္မသြားခ်င္တဲ့အခါ အေဖရဲ႕ ကက္စီယုိ အိတ္စလင္းမ္ေလး ငွားသံုးပါတယ္။ အဲ့ဒီေကာင္ေလးကေတာ့ ပံုထြက္ေလး ဖြာတာတာ ျဖစ္ေနတာကလြဲရင္ မဆိုးပါဘူး။ ေသးေသးေကြးေကြးေလး ျဖစ္ေနတာေပါ့ေလ။
အခုေတာ့ အဲ့ဒါေလးက ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီဆိုေတာ့ ဟိုတေလာေလးကပဲ အီးေဘးက အိတ္စလင္းမ္ တစ္လံုးထပ္၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာ အသစ္ဆံုးဆိုေတာ့ အဲ့ဒါေလးနဲ႕ပဲ ေလ်ာက္ရိုက္ေနတာ ေတာ္ေတာ္တန္ေနျပီလို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္။ သူကေတာ့ ဖန္ရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးပါျပီးေတာ့ လက္တုန္လည္း ကိစၥမရွိ၊ ပံုကလည္း ၾကီးေတာ့ ျကိုက္တဲ့ေနရာေလးေတြပဲ ခေရာ့ပ္လုပ္လိုက္နဲ႕ ... ေတာ္ေတာ္ ကလိလို႕ေကာင္းေနပါတယ္။ ေငြေရာင္ေတြ ၾကည့္ရတာရိုးလာလို႕ အမည္းေရာင္ဘက္ ျပန္လွည့္ၾကျပန္ေရာ ထင္ပါတယ္။ အငွားၾကြား ဓာတ္ပံုေလး တင္လိုက္ပါတယ္။အခုေနာက္ဆံုး ကုိယ္ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္မယ္လို႕ ၾကံေနတာကေတာ့ အိုလံပတ္စ္က လြတ္က်လည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ ကင္မရာေလးေတြပါ။ ၂မ်ိဳးကို ဘယ္ဟာ၀ယ္ရမွန္း မသိဘဲ ခ်ိန္ေနတုန္း ရွိပါေသးတယ္။ ပိုက္ဆံေစ်းေလးတက္တုန္း ၀ယ္လိုက္မွဆိုေပမယ့္ ေမာ္ဒယ္အသစ္နဲ႕ ဖန္ရွင္ပိုေကာင္းတာနဲ႕ကို ေရြးလို႕မရ ျဖစ္ေနတာ... ။၂ ပံုလံုးတင္လိုက္ပါတယ္။
ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လည္းမဟုတ္ေတာ့ ပံုထြက္ရင္ျပီးေရာ အၾကမ္းခံရင္ျပီးေရာနဲ႕ ကင္မရာေတြလည္း အိမ္မွာ ပြစိထေနပါျပီ။ လႊင့္ပစ္ရမွာလည္း ႏွေျမာ... အသစ္ထြက္ရင္လည္း ၀ယ္ခ်င္နဲ႕... အျဖစ္ကဆိုးပါတယ္။
(ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း။ ။ အဲ့ဒီပို႕စ္တင္ျပီး တစ္ပတ္ခန္႕အၾကာမွာ olympus 770sw ကင္မရာကို ၀ယ္ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးပံုကို မတင္ေတာ့ပါဘူး။ အခုထိေတာ့ olympus ေလးနဲ႕ အဆင္ေျပေနပါတယ္။ နည္းနည္းေလးထူတာကလြဲရင္ အၾကမ္းပတမ္းခံတယ္ဆိုေတာ့ သံုးေပ်ာ္တဲ့ ကင္မရာေလးတစ္လံုးပါ။)
Powered by ScribeFire.
No comments:
Post a Comment