ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕မဂၤလာပဲြ

"we are from different culture but we can communicate through love" သူငယ္ခ်င္း Asako က အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ လက္ခုပ္သံေတြက Queen Victoria Building က The Tea Room ထဲမွာ လွ်ံလို႕သြားပါတယ္။ ကၽြန္မေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္က ငိုၾကပါတယ္။ တကယ္ပါပဲ... မေန႕ညက သူငယ္ခ်င္းတို႕ မဂၤလာပြဲကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ပဲ ျပီးသြားပါျပီ။ သတို႕သမီး အာဆကို ရဲ႕ တမီလ္ ဘာသာ အဂၤလိပ္ဘာသာ နဲ႕ ေနာက္ဆံုး ဂ်ပန္လို မိဘေတြကို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာေတာ့ သတို႕သား Partha က လည္း မ်က္ရည္က်ပါတယ္။

ၾသစေၾတးလ်ဖြား အိႏၵိယတမီလ္ အမ်ိဳးသားနဲ႕ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီးေလးတို႕ရဲ႕ မဂၤလာပြဲေလးပါပဲ။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ အခက္အခဲေတြၾကားက အခုလို မိဘေတြ သေဘာတူညီမႈရျပီး လက္ထပ္ျဖစ္သြားတာ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။ အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိဘူးဆိုတာ မွန္ေနျပန္ေရာေနာ္...။ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေပါင္းဖက္ၾကပါေစသတည္း ဆုေတာင္းရင္း ...

Powered by ScribeFire.

me <<< Life Blogger

You Are a Life Blogger!

Your blog is the story of your life - a living diary. If it happens, you blog it. And make it as entertaining as possible.

What Kind of Blogger Are You?

ေတဇာ၄၄ ရဲ႕ ဘေလာ့ကေနျပီး လင့္ခ္ေတြ႕လို႕ စမ္းၾကည့္လုိက္တာပါ။ life blogger ဆိုပဲ...။

hololodelolo

ျမန္မာျပည္မွာ တစ္လ၀င္ေငြ သိန္းဆယ္ဂဏန္း ရွိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ဂ်ီေတာ့ခ္ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ေအာ္စီမွာ ေလဘာအစိုးရတက္သြားေတာ့ ငါတို႕လို ဆင္းရဲသားေတြ ေကာင္းစားေတာ့မယ္ ထင္တယ္ဆိုတဲ့စကားကို သူငယ္ခ်င္းက ရယ္ပါတယ္။ နင္က ဆင္းရဲသားဆိုေတာ့ ငါက ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုပဲ။ သူက သူ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဆင္းရဲသား မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႕က ကၽြန္မတို႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ သေဌးေတြ သြားတဲ့လာတဲ့ စားတဲ့ေသာက္တဲ့ေနရာေတြနဲ႕ နိစၥဓူ၀ မအပ္စပ္သူေတြမို႕ ဆင္းရဲသားလို႕ ေျပာလိုက္တာပါ။ ေယဘုယ်အေခၚေတာ့ လူလတ္တန္းစားေျပာရမလား...။

လူလတ္တန္းစားေပမယ့္ စိတ္လက္ခ်မ္းသာေနႏိုင္တဲ့ဘ၀မ်ိဳးေတာ့ မေရာက္ေသးပါဘူး။ ရုန္းကန္ရဦးမယ္... လႈပ္ရွားရဦးမယ္။ အနည္းဆံုး အိမ္ေလးတစ္လံုးပိုင္ေအာင္ မိသားစုေလးကို တင့္ေတာင့္တယ္တယ္ ျဖစ္ေအာင္ ရုန္းေနရေသးတယ္။

အခုရက္ပိုင္းက အိမ္မွာ လူၾကီးေတြ ရွိေနလို႕ အျငိမ္းစားအျပည့္ရေနတဲ့ ကၽြန္မကေတာ့ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႕ ရင္ေမာေနရတာေတြကလည္း အမ်ားၾကီး...။ အလုပ္ကိစၥတင္ထားတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ျပီးျပတ္ပါ့မလား ဗီဇာကိစၥအဆင္ေျပပါ့မလား ျမိဳ႕ေျပာင္းဖို႕ကိစၥေတြေရာ ဘယ္လိုျဖစ္မွာလဲ စာေမးပြဲအတြက္ေရာ ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ႏိုင္ပါ့မလား ျပီးေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ အလုပ္ျပန္ေလွ်ာက္ဖို႕ကိစၥအထိကို ပူေနရေတာ့တာပဲ။ အခုကာလက မုန္တိုင္းတစ္ခုစကာနီး ျငိမ္ေနတဲ့ေရျပင္လိုပဲ။ အရာရာက ေကာင္းတဲ့ဘက္ေရာ ဆိုးတဲ့ဘက္ေရာ တဘက္ဘက္ကို ဆြဲခ်သြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမွာ စိတ္လက္မခ်မ္းသာ ျဖစ္ရတာ မဆန္းပါဘူးေနာ္။

အမွန္ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ျကိုးစားမႈေတြကို ရပ္ပစ္ဖို႕ မသင့္တဲ့အခ်ိန္ေပမယ့္ ရသေလာက္ break ယူမယ္ဆိုတဲ့ မေကာင္းတဲ့စိတ္က အႏိုင္ရေနေတာ့ ဖိုရမ္ေလးဖတ္လိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်တ္လိုက္ လုပ္စရာမရွိေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဘက္လွည့္လာလိုက္နဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ အဆီစုတဲ့အလုပ္ လုပ္ျဖစ္ေနပါေလေရာ။

ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုဘ၀ကေန ျမန္ျမန္ကၽြတ္မွပါပဲ။

....

Powered by ScribeFire.

Me and my Digital cameras Posted: Thu Nov 01, 2007 (copied from Native Myanmar)

ကင္မရာေတြ အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ စစခ်င္း ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကင္မရာဆိုတာ ျမင္ဖူးတာ ဆိုနီက ဆိုက္ဘာေရွာ့ ဘိုးေအေလး တစ္လံုးပါ။ ၂၀၀၁ က အေဖ၀ယ္လာတာ။ အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲကို ပံုေလးထည့္ အီးေမးလ္နဲ႕ အတက္ခ်္လုပ္ျပီး ပို႕ရတာကို အဟုတ္မွတ္ေနတာ...။ (အခုထိလည္း အဲ့လိုပဲ လုပ္ေနတုန္းပါပဲ) ပံုထြက္က မေကာင္းဘူးမွတ္တာပဲ။ အဲ့ဒီကင္မရာနဲ႕ ရိုက္လိုက္တုိင္း ရုပ္ဆိုးလုိ႕ ဆိုင္ဘာေရွာ့ ဆိုရင္ ထပ္ကို မ၀ယ္ေတာ့ဘူး။ ပံုရွာတာ မေတြ႕လို႕... ပံုျမင္ရတဲ့အကြက္က အေပၚကို လွန္ရတဲ့ ကင္မရာမ်ိဳး။

ေနာက္ေတာ့ ၀က္ဘ္ကင္မ္ ေတြ သံုးလို႕ရေတာ့မယ္ဆိုျပီး ရန္ကုန္မွာ သတင္းၾကားေတာ့ (တကယ္သံုးလို႕မရပါဘူး) ေျပး၀ယ္လိုက္တာ ဘန္းက်ဴ က ကင္မရာ အစုတ္ေလး... ေနာက္မွာ ပံုျပန္ၾကည့္တဲ့ အကြက္ေသးေသးေလးပါတယ္။ အဲ့ဒါေလးက ၀က္ဘ္ကင္မ္ မျဖစ္လိုက္ရေပမယ့္ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲထည့္သြားျပီး ေတာင္ရိုက္ ေျမာက္ရိုက္ ေတာ္ေတာ္ ရိုက္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ျပီး တရုတ္က ကင္မရာေတြ ေပါမ်ားလာေတာ့ အမ္ပီသရီးေရာ ဗီဒီယိုေရာ ဓာတ္ပံုေရာ အသံေရာ လုပ္လို႕ရတဲ့ ကင္မရာအေပါစားေလးေတြ သံုးျဖစ္ပါတယ္။ သူကလည္း ေသးေသးေကြးေကြးနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ လက္တုန္သြားရင္ ပံုက စုတ္ျပတ္သြားေရာ...။ သံေယာဇဥ္မျပတ္လို႕ ဒီကိုေတာင္ တစ္လံုးသယ္လာပါေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အၾကမ္းပတမ္းခံတဲ့ ကင္မရာေလးပါပဲ။ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ပံုရွာေတြ႕လို႕ တင္လိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ျပီးေတာ့ ေယာက္်ား၀ယ္တဲ့ ကင္မရာ ကိုဒတ္က တစ္လံုး။ ပံုးထဲထည့္ပိတ္ထားလိုက္ေတာ့ ေမာ္ဒယ္နံပါတ္ မမွတ္မိဘူး။ အဲ့ဒီအလံုးေလးက ပံုေလးေတြ မဆိုးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက မျကိုက္ဘူးဆိုျပီး ေနာက္ထပ္ ဖူဂ်ီက တစ္လံုး ထပ္၀ယ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီဖူဂ်ီၾကီးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရိုက္ျဖစ္လိုက္တယ္။ အခုေတာ့ သားသားလက္ခ်က္နဲ႕ မမ္မိုရီကဒ္ေပ်ာက္သြားလို႕ (၁၆ မက္တစ္ကဒ္က ဘာမွ သံုးလို႕မရဘူး) ပင္စင္ေပးထားလိုက္ျပီ။

အဲ့ဒီ ဖူဂ်ီၾကီးကို ၾကီးလွခ်ည္ရဲ႕လို႕ျဖစ္ေနျပီး ေနရာတကာ သယ္မသြားခ်င္တဲ့အခါ အေဖရဲ႕ ကက္စီယုိ အိတ္စလင္းမ္ေလး ငွားသံုးပါတယ္။ အဲ့ဒီေကာင္ေလးကေတာ့ ပံုထြက္ေလး ဖြာတာတာ ျဖစ္ေနတာကလြဲရင္ မဆိုးပါဘူး။ ေသးေသးေကြးေကြးေလး ျဖစ္ေနတာေပါ့ေလ။

အခုေတာ့ အဲ့ဒါေလးက ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီဆိုေတာ့ ဟိုတေလာေလးကပဲ အီးေဘးက အိတ္စလင္းမ္ တစ္လံုးထပ္၀ယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာ အသစ္ဆံုးဆိုေတာ့ အဲ့ဒါေလးနဲ႕ပဲ ေလ်ာက္ရိုက္ေနတာ ေတာ္ေတာ္တန္ေနျပီလို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္။ သူကေတာ့ ဖန္ရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးပါျပီးေတာ့ လက္တုန္လည္း ကိစၥမရွိ၊ ပံုကလည္း ၾကီးေတာ့ ျကိုက္တဲ့ေနရာေလးေတြပဲ ခေရာ့ပ္လုပ္လိုက္နဲ႕ ... ေတာ္ေတာ္ ကလိလို႕ေကာင္းေနပါတယ္။ ေငြေရာင္ေတြ ၾကည့္ရတာရိုးလာလို႕ အမည္းေရာင္ဘက္ ျပန္လွည့္ၾကျပန္ေရာ ထင္ပါတယ္။ အငွားၾကြား ဓာတ္ပံုေလး တင္လိုက္ပါတယ္။

အခုေနာက္ဆံုး ကုိယ္ပိုင္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္မယ္လို႕ ၾကံေနတာကေတာ့ အိုလံပတ္စ္က လြတ္က်လည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ ကင္မရာေလးေတြပါ။ ၂မ်ိဳးကို ဘယ္ဟာ၀ယ္ရမွန္း မသိဘဲ ခ်ိန္ေနတုန္း ရွိပါေသးတယ္။ ပိုက္ဆံေစ်းေလးတက္တုန္း ၀ယ္လိုက္မွဆိုေပမယ့္ ေမာ္ဒယ္အသစ္နဲ႕ ဖန္ရွင္ပိုေကာင္းတာနဲ႕ကို ေရြးလို႕မရ ျဖစ္ေနတာ... ။၂ ပံုလံုးတင္လိုက္ပါတယ္။

ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လည္းမဟုတ္ေတာ့ ပံုထြက္ရင္ျပီးေရာ အၾကမ္းခံရင္ျပီးေရာနဲ႕ ကင္မရာေတြလည္း အိမ္မွာ ပြစိထေနပါျပီ။ လႊင့္ပစ္ရမွာလည္း ႏွေျမာ... အသစ္ထြက္ရင္လည္း ၀ယ္ခ်င္နဲ႕... အျဖစ္ကဆိုးပါတယ္။

(ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း။ ။ အဲ့ဒီပို႕စ္တင္ျပီး တစ္ပတ္ခန္႕အၾကာမွာ olympus 770sw ကင္မရာကို ၀ယ္ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးပံုကို မတင္ေတာ့ပါဘူး။ အခုထိေတာ့ olympus ေလးနဲ႕ အဆင္ေျပေနပါတယ္။ နည္းနည္းေလးထူတာကလြဲရင္ အၾကမ္းပတမ္းခံတယ္ဆိုေတာ့ သံုးေပ်ာ္တဲ့ ကင္မရာေလးတစ္လံုးပါ။)

Powered by ScribeFire.

Native to Okaped!

ေနးတစ္မွာ အမွတ္တရ ေရးခဲ့တဲ့ ပို႕စ္ေလးေတြကို ဘေလာ့ဂ္ကိုေရႊ႕မလို ၾကံစည္ေနတာ...။ အခုေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါျပီ။ ေနးတစ္မွာေရးတုန္းက ၀င္းကေလာနဲ႕ေရးခဲ့တာမို႕လို႕ ဇီးရိုးဟက္ကာရဲ႕ေဆာ့ဖ္၀ဲနဲ႕ ၀င္းကေလာကေန ေဇာ္ဂ်ီယူနီကုတ္ကို ေျပာင္းလိုက္ျပီးေတာ့ ဒီဘက္ကို ေကာ္ပီကူးလာတာျဖစ္ပါတယ္။

ေနးတစ္မွာ ေမးထားတာကို အၾကံဥာဏ္၀ိုင္းေပးၾကတဲ့ ကိုဘလူးဖီးနစ္စ္၊ စပိုက္ဒါ၊ ကိုကယ္လ္ဗင္နဲ႕ ကိုေမာင္လွတို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Powered by ScribeFire.

Navman S80 - Posted: Mon Nov 19, 2007 (copied from NativeMyanmar)

ဟိုတေလာက ၀ယ္ျဖစ္လိုက္တဲ့ ေနဗီေဂတာ အေၾကာင္း ေရးခ်င္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေနဗီေဂတာ ဆိုတာ လိုအပ္တယ္ မလိုအပ္ဘူး အျငင္းပြားေနတာ ၾကာပါျပီ။ တေနရာသြားရင္ ေျမပံုေလးေကာက္လွန္လိုက္တာကလည္း ျမန္တယ္လို႕ ထင္ေနတုန္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေျမပံုက အလွမ္းမမီတဲ့အခါ ေျမပံုအဆက္ကိုေရာက္တဲ့အခါ အဆင္မေျပတာေတြ ရွိတာေပါ့ေလ။ (ကၽန္မကလည္း ကားေမာင္းေနတုန္း စာဖတ္ရင္ မူးတတ္ေသးတယ္။) ျပီးေတာ့ သူမ်ား၀ယ္ဖူးျပီးသားေတြ ေျပာလိုက္ရင္လည္း မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြက ၾကားဖူးေနေတာ့ေလ...။ ပထမေတာ့ ေနာ္ကီယာ ဖုန္းမွာ တခါတည္းပါတာကို ၀ယ္မယ္စိတ္ကူးေပမယ့္ ေနဗီေဂတာ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘက္ထရီက သိပ္မခံဘူးလို႕ ေျပာၾကတာနဲ႕။ ျမိဳ႕ကလည္း ေျပာင္းရမယ္ဆိုေတာ့ မကၽမ္းက်င္တဲ့နယ္ဘက္က်ေတာ့ ေျမပံုၾကည့္ရမွာ ပ်င္းတာေရာ... အေၾကြး၀ယ္လို႕ရတာေရာ ... အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ နက္ဗ္မန္း တစ္လံုး၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္။ အက္စ္ ၈၀ ပါ။ ကင္မရာပါတြဲပါေနတဲ့ အက္စ္ ၉၀ ကိုေတြ႕ေပမယ့္ ဘယ္လိုအသံုးက်မယ္ဆိုတာ သိပ္ေတြးလို႕မရတာနဲ႕ ပိုက္ဆံေခၽတာျပိး ေမာ္ဒယ္နိမ့္တာပဲ ယူခဲ့ပါတယ္။

သံုးရတာ အဆင္ေျပလားဆုိေတာ့ ... မေကာင္းတဲ့အခ်က္က စေျပာရရင္ ... နံပါတ္တစ္အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့ ကားေပၚထဲမွာ ထားခဲ့ရင္ စိတ္မခ်ရဘူးဆိုလို႕ ျဖဳတ္လိုက္တပ္လိုက္လုပ္ေနရတာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ သြားေနက်လမ္းေတြမွာ သူနဲ႕ကုိယ္နဲ႕ ၀ိ၀ါဒေတြ ကြဲျပားေနတာ...။ ကိုယ္ေတြကလည္း ဆိုးပါတယ္။ သူက တိုးလ္ ေပးရတဲ့ လမ္းနဲ႕ မေပးရတဲ့လမ္း ေရြးလို႕ရေပမယ့္ ကိုယ္ေတြက တိုးလ္ေပးတဲ့လမ္းကို ၂ လမ္းရွိရင္ တစ္လမ္းပဲသြားတာ... ပိုက္ဆံကို ကပ္သီးကပ္သပ္ ေခၽတာမ်ိဳးက်ေတာ့ စက္ကလည္းေတာ္ေတာ္ ဦးေႏွာက္ေျခာက္တယ္ ထင္ပါတယ္။ သူက ညာဘက္ကပ္ဆို ကုိယ္က ဘယ္ဘက္ကို ေကြ႕လိုက္ေရာ... သူ႕ခမ်ာ အစကေန ျပန္ရွာရတာေပါ့ေလ။ ရွာတာက ျမန္ေတာ့ ျမန္ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ျမိဳ႕ထဲလို လမ္းတိုေလးေတြက်ရင္ သူက ျပန္ရွာေနတုန္း ကိုယ္က ေလ်ာက္ေကြ႕ျပီးေတာ့ လမ္းကို မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူး ျဖစ္ေရာ...။ ေနာက္ျပီး လိႈဏ္ေခါင္းေတြထဲမွာ သူက မမိေတာ့ အိတ္ဇစ္ကို စာနဲ႕ပဲ ျပပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ သိပ္အဆင္မေျပဘူး... ေက်ာ္သြားရင္ ျပသနာတက္မွာ...။

ဒါေပမယ့္ အိုဗာေအာလ္ ေျပာရရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပပါတယ္... မေရာက္ဖူးတဲ့ ရပ္ကြက္ေတြဆိုရင္ သြားမယ့္ေနရာကို ကြက္တိ ျပႏိုင္တာေတာ့ လူေတာ္ေတာ္သက္သာပါတယ္။ (အရင္ကဆို အိမ္နံပါတ္ေတြ ျပဴးျပဲျပီးဖတ္ရတာေလ)

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ လမ္းနာမည္ေတြ၊ ရပ္ကြက္နာမည္ေတြကို အသံထြက္ျပတာေလးတစ္ခုကလည္း ေတာ္ေတာ္ ျကိုက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ကိုယ္ကမသိဘဲ စာလံုးေပါင္းဖတ္ျပီး စြတ္ေခၚေနတာ... သူဖတ္ျပေတာ့မွ အသံထြက္က တလြဲ...။

...

Powered by ScribeFire.

Testing Scribe fire

ဘေလာ့ထဲကို ၀င္စရာမလိုဘဲနဲ႕ ဘေရာက္ဇာကေန တန္းျပီး ပို႕စ္တင္လို႕ရတဲ့ scribe fire ဆိုတာကို ညီလင္းဆက္ဘေလာ့ မွာေတြ႕လို႕ စမ္းသပ္ၾကည့္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ပိုျပီးလြယ္သြားတာေပါ့။

Powered by ScribeFire.