၂၀၀၈ - ၂
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာ အလုပ္က ေပးထားတဲ့ အိမ္ေလးမွာ ၁ လေနျပီး ေတာ္ေတာ္ ဇိမ္က်ပါတယ္။ အိမ္ကေလးက အသစ္မဟုတ္ေပမယ့္ အိပ္ခန္း ၂ ခန္းနဲ႕ ပစၥည္းအျပည့္အစံုပါေတာ့ အဆင္ေျပလို႕ေနပါတယ္။ မာမီတို႕က ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဒယ္အိုးေလး ဒန္အိုးေလး သယ္သြားခိုင္းေပမယ့္ မီးဖိုေခ်ာင္မွာလည္း အားလံုး ျပည့္စံုေနေတာ့ ဘာမွကို အိပ္စိုက္စရာ မလိုဘူးေပါ့။
ေနဗီေဂတာ အားကိုးနဲ႕ပဲ အိမ္တစ္လံုး အျမန္ငွားျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္မွာ ေၾကာ္ျငာတဲ့အိမ္ေတြကို အရင္ဆံုးလိပ္စာေတြယူျပီး လိုက္ၾကည့္ထားျပီးမွ ေအးဂ်င့္နဲ႕ ဆက္သြယ္ျပီး အျကိုက္ဆံုး ၂ အိမ္ၾကည့္ျပီး ၁ အိမ္ကို ငွားျဖစ္ပါတယ္။
ဟုတ္ျပီ ဟုတ္ရဲ႕နဲ႕ အိမ္အသစ္လည္း ေရာက္ေရာ ဘာပစၥည္းမွ မရွိေသးတဲ့ အျပင္ ရီမူဗယ္လစ္စ္ နဲ႕ တင္လိုက္တာေတြကလည္း ေရာက္မလာ ေရာက္မလာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာသြားပါတယ္။ ၾကားထဲမွာ ေလမႈတ္ေမြ႕ရာတစ္လံုး နဲ႕ အိပ္ရာခင္းေတြ၊ အိုး ခြက္ပန္းကန္ နည္းနည္း ၀ယ္ျပီး က်ားကန္ထားရတာ၊ ပစၥည္းေတြက ၃ ပတ္ၾကာမွ ေရာက္ပါတယ္။ ဘာမွ မကြဲမရွဘဲ ေရာက္လာတာမို႕ ေတာ္ေသးတယ္ ေျပာရမယ္။ ပိုက္ဆံေခၽတာျပီး အာမခံလည္း မထားမိတာမို႕ လမ္းမွာ တခုခုမ်ားျဖစ္သြားရင္ အကုန္ဆံုးျပီ ဆိုျပီး ေတာ္ေတာ္ အိပ္မေပ်ာ္ ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။
ဖုန္းလိုင္းေတြလည္း အသစ္ျပန္လုပ္၊ အင္တာနက္ကေတာ့ ႏုတ္ဘြတ္တစ္လံုးနဲ႕ ၀ိုင္ယာလက္စ္အင္တာနက္ကို ၀ယ္မိလို႕ အင္တာနက္ခေတြ အမ်ားၾကီး တက္သြားတာကို ေနးတစ္မွာေတာင္ ေရးဖူးေသးတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပစၥည္းေတြအားလံုးေရာက္လာေတာ့မွ ေနရာခ်ျပီး အတည္တက် ျဖစ္သြားတာေပါ့။
အဲ့ဒီအိမ္ကေလးက ေအးေအးလူလူနဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းေပမယ့္၊ အိမ္မွာ ပူေအာင္ေနရတယ္လို႕ မရွိဘဲ၊ အလုပ္နဲ႕ အိုဗာတိုင္နဲ႕ ဆက္ေနတာနဲ႕ အိမ္ကေလးရဲ႕ မန္မိုရီေတြကေတာ့ ဓာတ္ပံုေတြထဲမွာ က်န္သေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။
No comments:
Post a Comment