လူ႕ေလာကမွာေနတာလည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျပီဆိုေတာ့ ေလွ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ လမ္းေတြလည္း မိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားျပီ... ကၽြန္မရဲ႕ ေျခလွမ္းမ်ားစြာမွာ အတူလိုက္ပါခဲ့ဖူးတဲ့ ဖိနပ္ေလးေတြ အေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ခ်င္လို႕ ဒီပို႕စ္ေလးကုိ ေရးျဖစ္ပါတယ္...။
ဖိနပ္ အရမ္းျကိုက္တဲ့ အေၾကာင္း စေျပာရင္ေတာ့ ကၽြန္မ ၂ ႏွစ္သမီးအရြယ္ေလာက္က စစ္ကိုင္းျမိဳ႕ေန စေျပာရမွာပဲ။ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ အိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႕စုျပီး တေနရာကုိသြားၾကေတာ့ ေဒါက္ဖိနပ္အနီေလး တစ္ရံနဲ႕ သိပ္ျပီး စိတ္ၾကီး၀င္ေနတဲ့ကၽြန္မက ေခ်ာ္လဲပါေလေရာ...။ အားလံုးက ဖိနပ္ေၾကာင့္လို႕ ေျပာေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ လမ္းေပၚက ေက်ာက္ခဲေတြေၾကာင့္ပါလို႕ အေၾကာင္းျပခဲ့တယ္ေလ။ အဲ့ဒီ ညေနေလးအေၾကာင္းကို အခုထက္ထိ စြဲစြဲျမဲျမဲကို မွတ္မိေနေသးတာ...။
ငယ္ငယ္တုန္းက စီးဖူးတဲ့ ဖိနပ္ေလးေတြထဲမွာ မွတ္မွတ္ရရဆိုလို႕ ခံုဖိနပ္ အေသးေလးတစ္ရံရယ္... အဲ့ဒီ ခံုဖိနပ္ေလးကို ကၽြန္မမျကိုက္ပါဘူး။ လူၾကီးစီးတဲ့ ခံုဖိနပ္လို ကြင္းထိုး မဟုတ္ဘဲ ဂ်ပန္ခံုဖိနပ္လို ေျခညွပ္ ျဖစ္ေနလို႕ လူၾကီးသိပ္လုပ္ခ်င္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ သိပ္ျပီး အဆင္မေျပခဲ့ဘူးေပါ့။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကုလားဖိနပ္လို႕ ေခၚတဲ့ ေျခမစြပ္ ဖိနပ္ေလးတစ္ရံ (အညိဳေရာင္ေလး) ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ျပည္ နဲ႕ ရန္ကုန္ ႏွစ္ျမိဳ႕မွာ ကြင္းထိုးဖိနပ္လိုခ်င္လို႕ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ ရွာေပမယ့္ မေတြ႕လို႕ စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရဖူးတယ္။ အခုေခတ္က်ေတာ့လည္း ကြင္းထိုးဖိနပ္ေတြက ေပၚလိုက္တာ ... ကေလးေတြ ကံေကာင္းၾကတယ္။
အေဖက ျပင္ဦးလြင္ကေန ေတာဘြတ္ ဖိနပ္ အနီေလးတစ္ရံ ပို႕ေပးလိုက္တာ သတိရတယ္။ အဲ့ဒီ ဖိနပ္ကို ေက်ာင္းကို စီးသြားဖို႕အထိ ကၽြန္မမွာ သတၱိမရွိခဲ့ဘူး။ ကၽြန္မက လူေတြၾကားထဲမွာ ထူးျခားထင္ရွားေနမွာကို အျမဲတမ္း စိုးရိမ္ေနတတ္တာေလ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment