အခုေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးတစ္ခုေတာ့ လုပ္ဦးမွ ဆိုတဲ့ စိတ္ျပန္ေပၚလာတာနဲ႔... စမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာလိုေလး ေရးရမယ္ဆိုေတာ့ ပိုျပီး အားရွိသြားတာေပါ့ေလ။ သူမ်ားေတြလုိေတာ့လည္း လွလွပပေတြ မလုပ္တတ္ေသးပါဘူး။ ျကိုးစားျပီး သင္ယူရပါဦးမယ္။
သူမ်ားကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ဖို႔အထိေတာ့လည္း မရည္ရြယ္ရဲပါဘူး။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေလးေတြ ေရးမွတ္ထားလိုက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ပဲ ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေနးတစ္ဖိုရမ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ ထြက္ေပါက္ေလးတစ္ေပါက္ေပါ့ေလ။
အခုေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားလို႔ ရတာကေတာ့ ေရးျဖစ္မယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြက ကိုယ္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က အေၾကာင္းေတြပဲ ျဖစ္မွာပါ။ သားေလး အေၾကာင္း၊ ၾသစေၾတးလ်အေၾကာင္း၊ အလုပ္အေၾကာင္း၊ မိသားစု အေၾကာင္းေတြပဲ ေတြးၾကည့္လို႔ ရပါေသးတယ္။
ပထမဆံုး ကၽြန္မရဲ႕ နစ္ခ္အေၾကာင္းစျပီး ေရးပါ့မယ္။ ဖေယာင္းတိုင္ဆိုတဲ့ နာမည္ေလးကို သေဘာက်လို႕ ယူျဖစ္သြားတာပါ။ ဖေယာင္းတုိင္ေလးေတြမွာ အလင္းေရာင္ေလးက မွိန္မွိန္ေလးေပမယ့္ တတ္အားသေရြ႕ လင္းေနရတဲ့ သဘာ၀ေလးကို သေဘာက်တာ အဓိကပါ။ ဖေယာင္းတိုင္ဆိုတာ ေနမင္းၾကီးေလာက္ေတာ့ ထိန္ထိန္သာမေနေပမယ့္ နီးစပ္ရာေလးမွာ အလင္း အပူ ရနံ႔ ေပးတတ္တယ္ေလ။ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြေၾကာင့္ အက်ိဳးရွိတဲ့သူေတြ ရွိသလို မသိမသာ ေနလိုက္လည္း ဘာမွ မထူးျခားသြားပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ကေလး ဖေယာင္းတိုင္ေလး တစ္တိုင္လိုပဲ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ထြန္းလင္းေနခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ဆိုေတာ့ေလ... မီးမလာတဲ့ အရပ္မွာဆိုရင္ အလင္းေရာင္ရဖို႕ ထြန္းပစ္လုိက္တာနဲ႕႔ ခဏေလး ကုန္သြားမွာေပမယ့္... မီးလာတဲ့ အရပ္ေတြမွာ တန္ဖိုးထားျပီး ထြန္းၾကတယ္မဟုတ္လား။ ကၽြန္မကေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ပီပီ မီးလာတဲ့ အရပ္မွာပဲ ေပ်ာ္ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment