သူငယ္ခ်င္းေရ...
ဒီေန႕ မထင္မွတ္ဘဲ ငယ္ငယ္တုန္းက ဗီဒီယို အေခြေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ငါတို႕ ပံုေလးေတြ အမွတ္တရ ျမင္ရျပန္ေရာ။ အခ်ိန္ရဲ႕ တိုက္စားမႈေတြေၾကာင့္ အရာရာတိုင္းက ေျပာင္းလဲသြားၾကျပီလို႕ ေျပာရမလား။ ငါတို႕ေတြ ေညာင္ဂ်ိဳး လမ္းေပၚမွာ အေျပးျပိဳင္ေနၾကတာ... ဗိုလ္တဲ ထဲမွာ ထမင္းေတြပံုစားၾကတာ ... ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ငါတို႕ ကေလးဘ၀ေလးကို ေတာ္ေတာ္ သတိတရ ျဖစ္မိတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ဒီပို႕စ္ကို ေရးမိတာေပါ့ဟာ။ အခု ၀တုတ္ၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့ နင့္အစ္ကိုၾကီးရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ပိန္ေညာင္ေညာင္ပံု ... အခု ပိန္ေညာင္ ျဖစ္သြားတဲ့ နင့္ေမာင္ေလးရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ၀၀ကစ္ကစ္ပံုေတြလည္း ပါပါ့။ နင့္အေဖနဲ႕ ငါ့အေဖလည္း ဆံပင္ေတြ အမ်ားၾကီး က်န္ေသးတယ္ဟ..။ ငါတို႕ အေမေတြကေတာ့ ဒီပံုပါပဲ။ ေၾသာ္.. အဲ့ဒီ အေခြကို နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ျပန္ၾကည့္ဖု႕ိမွ အေျခအေနေပးပါေတာ့မလားဟယ္။
အခုတေလာ တိုင္းျပည္ကလည္း ျပသနာေတြနဲ႕ ရႈပ္ေထြးေနခ်ိန္မွာ ငါတို႕ ၁၀တန္းျပီးတုန္းက တြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ နင္တစ္ေယာက္ပဲ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ က်န္ေနေတာ့တာ မဟုတ္လား။ ငါတို႕ အားလံုး ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ နင့္ကို စိတ္ပူတာေရာ စိတ္မပူတာေရာ စံုလို႕ပါပဲ။ စိတ္ပူတာကေတာ့ ရႈပ္ေထြးတဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ၾကားညပ္မွာစိုးတာေရာ... စိတ္မပူတာကေတာ့ နင့္ကို ကာကြယ္ေပးမယ့္သူေတြ နင့္အနားမွာ အမ်ားၾကီးဆိုတာ သေဘာေပါက္ျပီးသားမို႕ပါဟာ...။
ဗီဒီယိုရဲ႕ အစမွာ ရက္စြဲေလးက ပါေသးတယ္။ ၁၉၈၇ မတ္လ ၂ ရက္ တဲ့။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္က ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ေပါ့။ နင္နဲ႕ငါ ေခတ္အဆက္ဆက္ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ လက္တြဲလာေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးေတြ ျငင္းတိုင္း ဘက္မတူၾကဘူးေလ။ အဲ့ဒီတုန္းက နင္က နင္နဲ႕နာမည္တစ္လံုးတူတဲ့သူ ဘက္က ေနခဲ့တာ မဟုတ္လား။ ငါကေတာ့ လက္လွမ္းမီရာ စာအုပ္ေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈေတြနဲ႕ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္... ေနာက္ပိုင္း ခံယူခ်က္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာ... အခုဆိုရင္ေတာ့ နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ၾကီး ဆန္႕က်င္ေနၾကျပန္ေရာ ထင္တယ္။
ငါ နင့္ဆီကို ဖုန္းေခၚမလို႕ စဥ္းစားမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေခၚရဲျပန္ဘူး။ ဖုန္းလိုင္းေတြေရာ အေျခအေနရႈပ္ေနတာေရာ နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ေ၀းကြာေနတာေရာေတြေၾကာင့္.... နင္အျပင္ေရာက္လာတဲ့အခါက်မွပဲ ခဏေလာက္ စကားေျပာဦးမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါ ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြ ေျပာမိမွာ မဟုတ္ဘဲ နင္ေျပာတာေတြကိုပဲ လိုက္နားေထာင္ရဦးမွာပါပဲေလ...။
(စာဖတ္သူမ်ားသုိ႕... တကယ္လို႕ အခ်ိန္ရခဲ့ရင္ ကၽြန္မတို႕ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ဗီဒီယိုဖိုင္ေလးကို တင္ေပးပါ့မယ္။ မၾကာမီ လာမည္ ေမွ်ာ္...)
ဒီေန႕ မထင္မွတ္ဘဲ ငယ္ငယ္တုန္းက ဗီဒီယို အေခြေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ငါတို႕ ပံုေလးေတြ အမွတ္တရ ျမင္ရျပန္ေရာ။ အခ်ိန္ရဲ႕ တိုက္စားမႈေတြေၾကာင့္ အရာရာတိုင္းက ေျပာင္းလဲသြားၾကျပီလို႕ ေျပာရမလား။ ငါတို႕ေတြ ေညာင္ဂ်ိဳး လမ္းေပၚမွာ အေျပးျပိဳင္ေနၾကတာ... ဗိုလ္တဲ ထဲမွာ ထမင္းေတြပံုစားၾကတာ ... ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ငါတို႕ ကေလးဘ၀ေလးကို ေတာ္ေတာ္ သတိတရ ျဖစ္မိတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ဒီပို႕စ္ကို ေရးမိတာေပါ့ဟာ။ အခု ၀တုတ္ၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့ နင့္အစ္ကိုၾကီးရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ပိန္ေညာင္ေညာင္ပံု ... အခု ပိန္ေညာင္ ျဖစ္သြားတဲ့ နင့္ေမာင္ေလးရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ၀၀ကစ္ကစ္ပံုေတြလည္း ပါပါ့။ နင့္အေဖနဲ႕ ငါ့အေဖလည္း ဆံပင္ေတြ အမ်ားၾကီး က်န္ေသးတယ္ဟ..။ ငါတို႕ အေမေတြကေတာ့ ဒီပံုပါပဲ။ ေၾသာ္.. အဲ့ဒီ အေခြကို နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ျပန္ၾကည့္ဖု႕ိမွ အေျခအေနေပးပါေတာ့မလားဟယ္။
အခုတေလာ တိုင္းျပည္ကလည္း ျပသနာေတြနဲ႕ ရႈပ္ေထြးေနခ်ိန္မွာ ငါတို႕ ၁၀တန္းျပီးတုန္းက တြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ နင္တစ္ေယာက္ပဲ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ က်န္ေနေတာ့တာ မဟုတ္လား။ ငါတို႕ အားလံုး ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ နင့္ကို စိတ္ပူတာေရာ စိတ္မပူတာေရာ စံုလို႕ပါပဲ။ စိတ္ပူတာကေတာ့ ရႈပ္ေထြးတဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ၾကားညပ္မွာစိုးတာေရာ... စိတ္မပူတာကေတာ့ နင့္ကို ကာကြယ္ေပးမယ့္သူေတြ နင့္အနားမွာ အမ်ားၾကီးဆိုတာ သေဘာေပါက္ျပီးသားမို႕ပါဟာ...။
ဗီဒီယိုရဲ႕ အစမွာ ရက္စြဲေလးက ပါေသးတယ္။ ၁၉၈၇ မတ္လ ၂ ရက္ တဲ့။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္က ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ေပါ့။ နင္နဲ႕ငါ ေခတ္အဆက္ဆက္ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ လက္တြဲလာေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးေတြ ျငင္းတိုင္း ဘက္မတူၾကဘူးေလ။ အဲ့ဒီတုန္းက နင္က နင္နဲ႕နာမည္တစ္လံုးတူတဲ့သူ ဘက္က ေနခဲ့တာ မဟုတ္လား။ ငါကေတာ့ လက္လွမ္းမီရာ စာအုပ္ေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈေတြနဲ႕ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္... ေနာက္ပိုင္း ခံယူခ်က္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာ... အခုဆိုရင္ေတာ့ နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ၾကီး ဆန္႕က်င္ေနၾကျပန္ေရာ ထင္တယ္။
ငါ နင့္ဆီကို ဖုန္းေခၚမလို႕ စဥ္းစားမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေခၚရဲျပန္ဘူး။ ဖုန္းလိုင္းေတြေရာ အေျခအေနရႈပ္ေနတာေရာ နင္နဲ႕ငါနဲ႕ ေ၀းကြာေနတာေရာေတြေၾကာင့္.... နင္အျပင္ေရာက္လာတဲ့အခါက်မွပဲ ခဏေလာက္ စကားေျပာဦးမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါ ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြ ေျပာမိမွာ မဟုတ္ဘဲ နင္ေျပာတာေတြကိုပဲ လိုက္နားေထာင္ရဦးမွာပါပဲေလ...။
(စာဖတ္သူမ်ားသုိ႕... တကယ္လို႕ အခ်ိန္ရခဲ့ရင္ ကၽြန္မတို႕ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ရဲ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ဗီဒီယိုဖိုင္ေလးကို တင္ေပးပါ့မယ္။ မၾကာမီ လာမည္ ေမွ်ာ္...)
